Gelukkig nieuwjaar!
Ik ga niet terugkijken, voor mensen die een samenvatting van 2011 willen hebben, er is een prachtig archief van blogposts ;) Vooruit kijken doe ik ook niet, want er komt toch nooit wat van plannen die ik maak.
Dan blijft het “heden” over.
Zaterdag bakte ik een boterkoek en reed ik naar Manchester voor een feestje met vrienden die ik via Peter kende. Tien man of zo, lekker knus en gezellig. Er was een gebraden kalkoen met bijbehorende schotels, zoals gewoonlijk veel te veel desserts, en drinken. Timmy had zijn ananasdrankje gemaakt (een fles ananas schnapps, een fles wodka en een verse ananas in stukken een paar dagen laten trekken) en na elke beker werd ik aanhankelijker. Gelukkig kan ik ook dronken mijn kop er goed bijhouden, dat scheelt (en geen kater).
Het mistte al de hele dag dus toen het ging vriezen buiten, werd het echt spekglad en als ik nuchter was geweest, leek blijven me ook wel verstandig. Gelukkig had ik lenzen in de auto want ik had er niet echt op gerekend verder. Ik zou eerst bij Timmy op de bank, maar na een uur of twee nogal knus met Jeff op die bank gelegen te hebben, vroeg hij of ik met hem mee naar huis ging (twee straten verderop).
Dat was een bijzondere ervaring op zich, waar ik niet over ga uitweiden want mijn ouders lezen mee ;) Het was in ieder geval even wennen om bij iemand in bed te slapen (ook voor hem) en we lagen meer wakker dan we sliepen.
‘s Morgens ontbijten met een paar brakke vrienden (Peter was naar huis gegaan…) en mijn ingewanden voelden zich niet heel prettig om de een of andere reden, maar dat trok wel weer bij later. Eind gewandeld met Jeff om de tijd te doden, want ik had ‘s middags twee potlucks, ook in Manchester, dus naar huis rijden zou nogal stom zijn.
Ene potluck had voornamelijk mensen die ik niet kende, en die ik wel kende was bezig in de keuken, dus dat schoot niet echt op. De andere was met de mannen van CGM dus dat was prima. Leuke gesprekken gehad, en toen ik zoals gewoonlijk als enige overbleef ook diepe persoonlijke gesprekken. Ik blijk trouwens nogal in trek bij de heren :’)
De terugweg was niet zo fijn, het regende, ik was doodmoe (twee uur slaap, als het niet minder was) en mijn bloedsuikerspiegel kelderde op de snelweg, dus ik heb op de parkeerplaats mijn restje boterkoek opgegeten. Het werkte gelukkig en ik kwam veilig thuis, maar fijn was het niet bepaald.
Het was dus een zeer interessante en onverwachte start van het nieuwe jaar en het geeft me veel hoop voor de toekomst en zelfvertrouwen.
Tof dus :)
