House sitting
Nee, ik zit niet op het dak. Net als een baby sitter niet op een baby zit :P Vrienden van mij, Bruce en Peter, zijn met hun twee zoons een midweek naar New York City en aangezien ze twee katten, een hond en acht kippen hebben, hadden ze iemand nodig die voor de plantjes kwam zorgen. Ik had toch geen plannen voor Thanksgiving (Brad wel :P), dus ik vond het wel best. Kon ik lekker schrijven.
Dus dinsdagmiddag daarheen getuft, na boodschappen gedaan te hebben (ik moest wel eten in huis hebben natuurlijk). Pizza gegeten en uitgezwaaid en toen was ik alleen. De eerste avond was even wennen. Er klonken allerlei rare geluiden (volgens mij een heel nest muizen, minstens) en er zijn wel honderd lichtknopjes, maar verder viel het wel mee. Er zijn twee katten (een zwarte, Sparky, en een witte met cyperse vlekken, Reever), een hond Daphne met voornamelijk herderbloed volgens mij, drie bruine kippen, drie gespikkelde kippen en twee hoen-dingen die aan hun lelijke kop te zien volgens mij van de kalkoen afstammen.
Sparky is een vrijdoos, die begint al te spinnen als je naar hem kijkt. Reever was volgens Bruce een kille die niet veel menselijk contact zoekt, maar zoals is dat de kat die constant op mijn schoot zit. Daphne is een schatje en luistert heel goed. Twee of drie keer per dag krijgt ze het op haar heupen, dan gaat ze springen en mieren, maar na vijf minuten aandacht gaat ze weer braaf in een zo klein mogelijk hoekje liggen.
Om zeven uur ‘s morgens laat ik de kippen vrij en strooi ik voer, om half elf krijgt Daphne eten, de katten hebben gewoon een volle schaal voer dus daar hoef ik niet echt naar om te kijken en na de lunch ga ik een stuk lopen met de hond. Als het donker is, gaan de kippen achter slot en grendel en dat is mijn dag. Verder heb ik het vooral ingedeeld met schrijven (bijna klaar!) en internetten. Oh, en lezen, ik ben in een boek bezig met 837 pagina’s en ik ben al op 500 :)
Thanksgiving was een dag als alle andere (al stak het wel even toen zowel Peggy als Kyla op facebook zetten hoe geweldig hun TG wel niet was geweest), maar vrijdag was ik op een potluck. Die was niet zo druk als anders maar wel ok verder. De hond en de katten waren door het dolle heen toen ik weer terug was en vochten om een plekje op schoot (ook Daphne, ja). Ah, heerlijk om geliefd te zijn.
Vanochtend ontbeten in een restaurant met iemand die ik twaalf jaar geleden voor het eerst ontmoette op internet en nu pas in levende lijve. Best grappig.
Ben wel gaar want het was al om half negen dus na de kippen ben ik niet terug in bed gekropen en veel slaap heb ik ook niet gehad om de een of andere reden. Sparky heeft elke nacht aan mijn voeteneinde geslapen en Reever kwam ook een keer langs, maar die lag op mijn borst en toen ik me op mijn zij draaide klom ie op mijn schouder, en dat slaapt toch best rottig, vooral omdat ie nogal hard knort. Maar best leuk.
Van mij mogen ze nog wel een weekje wegblijven, ik vermaak me hier wel!
