A boy’s lunch
Zondag had Lee de jongens uitgenodigd voor de lunch, net als in mei ergens. Het was lekker weer en ik vond het best een leuk ritje. Het was gezellig, deze keer niet zo veel gegeten, en ik had boterkoek meegenomen om daar af te bakken. Had eigenlijk iets langer gemoeten, maar ze vonden het wel lekker. Als ik in Nederland ben, wil ik een echte boterkoekvorm halen, met zo’n mesje aan de onderkant.
We waren net allemaal afscheid aan het nemen om naar huis te gaan toen de vriendin van een van de jongens een gemist telefoontje retourneerde en de boodschap kreeg dat haar tante was overleden. Dat was nogal een domper.
Nog een domper was dat ik direct na het eten behoorlijk last kreeg van gasvorming en daar de hele avond last van bleef houden. Ook ‘s ochtends was het nog niet over, wat niet zo leuk was, want ik had een flinke rit voor de boeg naar het noorden, maar gelukkig hielp een flinke beker venkelthee onderweg. Daarna geen last meer gehad, gelukkig.
