Knap lullig
Afgelopen vrijdag was Brad z’n telefoon vergeten. Komt niet vaak voor, maar af en toe wel. Ik ging ‘s middags boodschappen doen.
‘s Avonds zag hij dat hij gebeld was. Er was een voicemail ingesproken. Dit was rond een uur of negen. Het was Katie, die zei dat Kyla en de kinderen en Peggy zaterdag vroeg zouden vertrekken en of we niet wilden komen eten, qua “afscheid”. Dit was last minute besloten, want eigenlijk zouden ze volgende week pas gaan.
Het telefoontje was van twee uur ‘s middags, toen ik boodschappen aan het doen was.
In de tussentijd heeft niemand mij gebeld, ons gemaild, of Brad nog eens gebeld om te vragen of we de boodschap hadden gehad, waar we bleven met eten, of wat dan ook. Hij was er best stuk van dat hij niet eens even normaal dag heeft kunnen zeggen tegen zijn zus, die nu dus weer in Alaska zit.
Ik snap echt niet hoe het kan dat niemand om een bevestiging heeft gevraagd. Knap lullig… :-|
Comment van mammie | July 27, 2010 om 11:54
Ben ik helemaal mee eens! Dit kan echt niet!