Wonen in Amerika

Nou, ik was dus jarig. Gewoon door de week dus niks bijzonders. Heb de hele dag met Angela ge-RPG’t, tot vijf uur ‘s morgens, erg gezellig, en kreeg allemaal felicitaties via internet, altijd leuk.

Brad en ik zijn uit eten geweest bij Uno’s, waar ik gratis hoofdgerecht en gratis toetje (met kaarsje) kreeg. Hipheid. Oh, en de zalm daar, woei! Knapperig korstje met kruiden, geniaal, echt lekker.

Vandaag was ik al vroeg op want ik moest mijn wagen naar de garage brengen voor wat reparaties, niet zo handig met maar een paar uur slaap, maar goed, en de dokter belde (voor de zoveelste keer, ik vergat steeds terug te bellen) omdat ze mijn urine niet konden testen de vorige keer. Glas water achterover geslagen en gewacht tot ik moest plassen en toen naar het lab om in een potje te pissen. Daarna door naar de garage. Leuke jongen daar dropte me weer thuis af, heel handig.

Dus zo gaat alles z’n gangetje.

De endo vond vorige week dat mijn bloeddruk een beetje te hoog was dus die drukte me op het hart om een afspraak te maken bij de huisarts om het eens te laten checken. Gister (maandag) gebeld, kon vandaag al terecht, beter dan de vorige keer, toen moest ik weken wachten :D

Zooi formulieren ondertekenen eerst dat ik de nieuwe regels omtrent privacy ontvangen had en alles, zo gaat dat, je gaat niet even bij de receptioniste melden dat je er bent, je wordt meteen aan het werk gezet. Daarna wegen en bloeddruk meten. Er was een nieuwe zuster die alles moest leren, wel grappig, maar nog grappiger was dat mijn bloeddruk prima was.

De doc nam rustig de tijd voor me, dingen vragen over hoe het ging, waarom ik hier was, hoe de injecties bevielen en alles. Wel fijn dat ze niet keihard een schema moest volgen en amper luisterde omdat ze met haar hoofd bij de volgende patient zat, zoals ik in Nederland wel heb meegemaakt.

Uiteindelijk ECG (geloof ik) gehad (alles goed, behalve het ietwat onregelmatige sinusritme, dat ik vijf jaar terug ook al had) en bloed afgenomen. Ik moet nog even in een potje piesen en bij het lab inleveren, maar ik hoefde niet daar dus dat doe ik komende week nog wel even. Bloeddrukmeter kopen (sowieso wel handig want met pa’s geschiedenis zal het wel “in mijn bloed zitten” dus zo’n ding zal geen overbodige luxe zijn) en ik weet nog even niet of ik nu wel of geen medicijnen moet gaan slikken, maar volgende maand in ieder geval terugkomen.

Sporten weer goed oppakken, (nog) beter eten en minderen met zout, als dat kan. Hier zit overal heel veel zout in, echt moeilijk om niet te veel binnen te krijgen… En als er dingen zijn met minder zout, zit er wel weer een overdosis aan high fructose corn syrup in… Can’t win!

Woensdag was een drukke dag. Eerst naar therapie, toen langs de volvo dealer. Daar werd gezegd dat alle reparaties neerkomen op een slordige $3000… right. Nog maar even nadenken wat ik precies ga doen.

Daarna doorgereden aan Allenstown om Randilyn op te pikken. We zijn samen gaan hiken (nou ja, wandelen) in Bear Brook state park. Was erg gezellig, lekker geouwehoerd. Randilyn gaat in Pennsylvania (en straks een semester in Schotland) studeren dus voorlopig zie ik die niet meer.

‘s Avonds was ik weer thuis en het was een fijne dag. Nu heb ik spierpijn in mijn benen van het klimmen en klauteren over omgevallen bomen enzo.

Zondag had Lee de jongens uitgenodigd voor de lunch, net als in mei ergens. Het was lekker weer en ik vond het best een leuk ritje. Het was gezellig, deze keer niet zo veel gegeten, en ik had boterkoek meegenomen om daar af te bakken. Had eigenlijk iets langer gemoeten, maar ze vonden het wel lekker. Als ik in Nederland ben, wil ik een echte boterkoekvorm halen, met zo’n mesje aan de onderkant.

We waren net allemaal afscheid aan het nemen om naar huis te gaan toen de vriendin van een van de jongens een gemist telefoontje retourneerde en de boodschap kreeg dat haar tante was overleden. Dat was nogal een domper.

Nog een domper was dat ik direct na het eten behoorlijk last kreeg van gasvorming en daar de hele avond last van bleef houden. Ook ‘s ochtends was het nog niet over, wat niet zo leuk was, want ik had een flinke rit voor de boeg naar het noorden, maar gelukkig hielp een flinke beker venkelthee onderweg. Daarna geen last meer gehad, gelukkig.

De garage is opgeruimd. Ja ja, we hebben woord gehouden en rotzooi weggegooid, in het schuurtje in de tuin gestopt, opgeveegd en neergelegd waar het hoorde. Zelfs de vloer aangeveegd, de “loopplank” ingekort en de oude deuropener uit elkaar geschroefd. Bij de deur naar het huis zit nu ook een knopje om de garagedeur open en dicht te doen, handig voor in het donker.

‘s Avonds zijn we nog even naar Walmart gereden voor de hoognodige “reward” (kaas :9) en nu staat mijn auto in de garage, voor het eerst :D Nou ja, niet helemaal voor het eerst, in de winter ook een weekje toen Brad weg was. Maar goed. Nu is ie niet meer kokend heet als ik weg moet en hij al uren in de zon heeft staan bakken. En straks als het weer kouder wordt, is het al helemaal fijn.

Het heeft even geduurd, maar alles is toch goed gekomen :)